Texelse Courant – 25-3-2025

Nog meer liefde na bouw hotel

“In drie jaar bouwen hebben we denk ik drie nachten apart geslapen na een meningsverschil. Ik vind dat tekenend. We hebben dit echt samen gedaan. Sommige stellen gaan uit elkaar na het in elkaar zetten van een Ikeakast. Wij houden nu juist nog meer van elkaar”, vertelt Marike Oostra- Rienks in de binnentuin van het vorige week geopende Eiland Hotel Texel. 

Dat het hotel pas een week operationeel is, is alleen te zien aan wat afzetlint op de parkeerplaats. Binnen is het een geoliede machine en voelt het vertrouwd. “Afgelopen woensdag waren we volledig volgeboekt voor een congres. We kregen vaak verbaasde reacties terug van de gasten die niet geloofden dat we pas vier dagen open waren. Dat is natuurlijk een enorm compliment. De eerste reacties zijn enorm positief. Ook van Texelaars die zijn komen eten in restaurant Julia’s, dat vernoemd is naar onze oudste dochter”, vertelt Marike.

Het is een prestatie van jewelste. Pas in derde week van februari was de definitieve schouw. Dat je dan nu opent is een compliment aan iedereen. Het is ook vreemd. Hoewel je blij bent dat de bouw af is, mis je de mensen op de bouw. Je hebt daar in die tijd echt een band mee gekregen. Het is wel bizar hoe we van de bouwfase in één keer over zijn gegaan op een operationeel hotel met restaurant. Als ik ook zie hoe het team heeft geholpen met het uitpakken en inrichten om tijdig open te kunnen, dan ben ik heel trots.”

Het hotel met vijftig kamers werd ontworpen door Ingmar Veeger en gebowd door Firma Tuin in samenwerking met diverse Texelse bedrijven. Bij binnenkomst vallen de ruime foyer en de de binnentuin op. “Op de plek van de foyer hadden ook twee kamers kunnen zitten, maar we hebben ons goed laten informeren en zijn blij met deze keuze.”

“Hotel was echt op”

Jan Boyen en Marike zijn apetrots op het nieuwe hotel. “Ik kan me ook best storen wanneer ik reacties lees over nieuwbouw op Texel van mensen die dan zonder kennis maar roepen dat het allemaal groter en luxer moet. Het oude hotel, daarvoor Hotel De Kievit, was echt op. Wat er nu is gebouwd, is gebouwd naar de eisen en de wensen van deze tijd. Daar hebben mensen keihard aan gewerkt. Wij willen ook helemaal niet alleen maar meer, meer, meer. Wij wonen hier ook gewoon he? Wij willen ook een prettige leefomgeving voor ons en onze kinderen.”

Marike en Jan Boyen zijn blij dat er nu nog een hotel op de noordkop van het eiland staat waar de gasten graag naartoe komen. “Daar ben ik van overtuigd. Ik vind het mooi dat we niet de enige zijn, denk ook bijvoorbeeld aan Boutique Hotel Texel en Hotel Prins Hendrik. Het klopt gewoon. Maar niet alleen de logiessector. Boven de Rugediek wordt echt met passie gewerkt voor Texelaar en toerist. Daar mag Texel trots op zijn.”

Over smaak valt niet te twisten, maar het valt niet te ontkennen dat Jan Boyen en Marike niet over één nacht ijs zijn gegaan. Er zijn bewuste keuzes gemaakt en de binnentuin oogt gezellig, ondanks de ruime opzet. De kleur van de stoelen en banken sluiten goed aan op de planten en de bomen en door de bladeren bewegen zelfs een beetje door de luchtcirculatie. Wanneer Marike rondkijkt begint ze te direct weer te stralen. “Het was een heel stressvolle periode, maar het was het dubbel en dwars waard. Ik besef me steeds hoe bijzonder het is, dat een idee in je hoofd precies zo uitpakt als je wilt. Jan Boyen en ik hebben het er samen ook wel over gehad dat hier heel veel toewijding voor nodig is geweest.”

Hoewel de uitvoering natuurlijk door vaklui werd gedaan, hebben Jan Boyen en Marike zich zelf alle facetten van de bouw eigen gemaakt. “Van het ontwerp tot kalkzandsteenconstructies. Je kunt niet achterover leunen en verwachten dat anderen het wel voor je doen. Zo werkt het gewoon niet.”

Iets nalaten 

Jan Boyen en Marike namen het toenmalige Hotel de Kievit aan de Hoofdweg in 2017 over van Dirk Leegwater en doopten het enkele jaren later om tot Eilandhotel Texel. Het hotel werd gerenoveerd, maar ruim drie jaar geleden besloten ze toch voor complete nieuwbouw te gaan. “Jan Boyen heeft het Paracentrum geërfd van zijn vader en hij wil ook graag wat over kunnen geven aan onze dochters Julia en Vieve. Het restaurant is naar onze oudste dochter genoemd. Zij ziet nu al een toekomst in het restaurant en doet maar wat graag ervaring op. Vieve plonst het liefst in het zwembad, maar werpt daarna vaak een blik in de keuken. Want waar ijsjes zijn, daar is Vieve”, glimlacht Marike.

Heipaal

Vorige week opende het hotel en bij die gelegenheid kregen Jan Boyen en Marike een heel bijzonder cadeau. Van Jasper en Nicole (de broer en schoonzus van Jan Boyen) kregen ze en poster met daarop heel bijzonder coördinaten. “Toen de eerste heipaal werd geslagen, hebben we daar een muntje onder gelegd dat Jan Boyen nog van zijn vader had gekregen. Dat ligt nu op dertien meter diepte. Op die poster staan de coördinaten van precies die plek.

De poster krijgt uiteraard een heel mooi plekje. Ook vonden we het heel leuk dat de burgemeester de moeite wilde nemen om het hotel te komen openen. We doen verder geen grote opening, maar wilden het ook niet zomaar voorbij laten gaan. Dat Mark het lintje door wilde knippen en voor het bezoek ook nog eens alle tijd heeft genomen, wordt door ons erg gewaardeerd. ”

Parel in de polder

Het nieuwe hotel wordt door het echtpaar al liefkozend Parel in de polder genoemd. Met vijftig kamers, wellnessfaciliteiten, een zwembad, binnentuin en een modern restaurant, is het eindresultaat prachtig geworden. Het hotel wordt het domein van Marike, waar Jan Boyen zich weer richt op het Paracentrum. “Dat begint nu ook weer volop en daar kijkt hij ook weer naar uit. Daar is ook altijd wat te doen, net als hier.”

Net als in het ‘oude’ hotel blijven bezoekers van het Paracentrum van harte welkom in het luxe hotel. Want hoewel het er heel luxe uitziet, is iedereen welkom. “We hopen ook dat veel Texelaars een keer komen eten in ons restaurant met prachtig uitzicht op de polder. En voor wie nog een leuke baan zoekt, we zoeken nog een ontbijtchef. Neem gerust contact op dus”, besluit Marike.

Job Schepers